۰

کتاب یک عمر معماری به مثابه تولدی دیگر

“ماجرای غریب خود زیست نامه ی کار و معماری جواد حاتمی”

به قلم مهندس افشین اخلاص پور

نگاره ی حاضر بیانیه یک انجمن نیست، و شاید گزارش خبری رویداد فرهنگی صبح دهم تیرماه یکهزار وسیصد و نود و شش در پردیس هنرهای زیبا هم نباشد. گلایه از فقدان نقد کتاب، نقد معماری و مقالات موثر علمی دراین باب و نیز از جانب شاگردان استاد، که در دستگاه ها و دانشگاه ها کم شمار نیستند، هم نیست. غلط گیری از جریده ی بلند و البته تک گزارش روزنامه ی معتبر کشور از این رویداد یگانه ی علمی شامل چند غلط املایی وچند جابجایی عنوان هم، قصدش نیست حتی توان افزودن و یا کاستن از پرقدری گرد هم آمدن استادان پرشمار و گرانمایه ی دانشکده با نفس گرم ریاست پردیس در این موعد از سال هم ندارد. به تلخی هشدار مجری برنامه برای شلوغ نکردن صحنه به قصد ثبت تمیز تصویر صرفاً بزرگان پردیس و نه همه ی حاضرین مشتاق استاد و یا به شیرینی دلچسب دو بار ارج نهادن مهندس حاتمی بر حضور نوباوه ای از ره آمده بر دامان مشتاق معلم هم نیست.

تکرار نوشته ها نیست بلکه نوشتن ناگفته ها و نا شنیده هاست.

به خاطر آوردن (دیپلم) مهندس جواد حاتمی از قاب ذهن شاگرد کلاس، کلاس یک معمار میانسال در پایان دهه ی شصت خورشیدی که در قامت و لحن استادی تمام از استادان دهه ی شصت میلادی می نماید، آدم را به یاد روایت “واقع گرا و جادویی دیوید فینچر” می اندازد که هرچند با پیری شروع می شود و فوراً عقلانیت پیر (معماری مدرن از نوع اروپای شمالی در مقایسه با جلوه گری رنگی معماری غرب تر) را به رخ می کشد اما با گذشت زمان، تأمل بر گفته ها و تمرین ها، روز به روز تازگی می یابد و متضاد مرگ خواسته ی معماری کهن سرزمین توأم با اداهای رنگ باخته ی معماری روز، معماری دولتی و معماری ویترینی، اما جسم و جان اش به جوانی گراییده، جلوه گر و بارور می نماید.

و اگر کتاب خود زیست نامه ی کار و معماری مهندس جواد حاتمی را کتاب یک عمر معماری بدانیم و با همه ی روایت های متفرق مان از معماری معاصر، معماری سرزمین و آموزش معماری فقط بر بازتاب اهتمام یک عمر آموزش، کار و دوباره آموزش وی، یک سخن باشیم، کتاب، به مثابه “تولدی دیگر” است، “ماجرای غریب” است، بازگشت از عقل پیری به نوجوان چالاک و زیبنده است و نه آنطور که به زبان آوردند یک بار نگارش یک اتو بیو گرافی و پایان کار.

“ماجرای غریب” مهندس حاتمی می تواند به جا آوردن تعاریف صحیح باشد، تعریف صحیح اخلاق که عبارت است از «صفات نفسانی راسخ و پایداری که موجب می‌شوند افعالی متناسب با آن صفات به سهولت و بدون نیاز به تأمل و عاقبت اندیشی از آدمی صادر شود چونان مهندس جواد حاتمی. با نظم شکوهمند، سایه روشن ایرانی، خوش آوا و رنگ و بو.

“ماجرای غریب” کلاس و کتاب مهندس حاتمی می تواند باز تعریف آموزش طراحی و بازخوانی فکر تا عمل معماری باشد نه آنطور که کوبیدن بی سرانجام بر طبل مدارک عالیه ی دانشگاهی و نشر کتب متعدد دانشگاهیان که از سرعت افول معماری و آموزش معماری مان نکاسته است. بلکه چاره ای باشد بر مراقبت از حال و روز دانشیاران بی درجه وبی کتاب تا مراقبت از شأن ازلی و ابدی طراحی معماری و محفل معلمان شاگرد نگهدار، حاصل شود.

“ماجرای غریب” کلاس مهندس حاتمی می تواند باز تعریف تحمل، تمرین و کار گروهی معماری، استقامت، تساهل و ترویج اخلاق برای هدفی ماندگار و مقدس از سرزمین باشد.

“ماجرای غریب، واقعی و اعجاب انگیز مهندس جواد حاتمی” تشویق و تشبیه کتاب سازی های رایج، پرسازی مهندسان و معلمان پرگو نیست، بلکه آنطور که از بزرگان شنیدیم ماجرای یاد و ضرورت  تکرار حضور معماران بزرگ و معلمان آزاده در دانشکده معماری هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.

 

عکسها از آقایان محمدامیر کرامت، محمدمهدی شیروانیان، احمد طالبی نژاد

پاسخ دهید

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

8,098 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

فارسی سازی قالب تم وردپرس