۰

یادی از مهندس ضیاء الدین جاوید (در اولین سالگرد درگذشتش)

ضیاء‌الدین جاوید انسانی بود بر خلاف رویه امروزی‌ها، با وجود بزرگی و استادی، بی‌ادعا بود و نسبتاً ناشناخته در عرصه عمومی. اما هنرمندی کم نظیر و خلاق با توانایی‌های فوق‌العاده بود.

او متولد ۱۳۲۲ در همدان بود. در سال ۱۳۳۹ در آزمون ورودی رشته ی معماری دانشکده ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران شرکت کرد. سبک و روش خاص طراحی‌اش که با روش‌های مرسوم تفاوت داشت تعجب و تأیید تمامی استادان دانشگاه را سبب شد و موفق به کسب رتبه ممتاز در آزمون طراحی دانشگاه شد. وی از بهترین شاگردان هوشنگ سیحون در دهه ۴۰ شمسی است. در سال‌های اول ورود به دانشگاه با سفرهای فراوان به اکثر نقاط ایران و آشنایی که از دوران نوجوانی با شعر و ادبیات ایران زمین داشت، نقاشی را وسیله‌ای برای پیوند شعر و فرهنگ و معماری یافت.

وی از سال دوم دانشکده در دفاتر بزرگ معماری مشغول کار بود. از جمله در دفتر مهندس نظام عامری؛ و در بسیاری از کارهای معروف این دفاتر همکاری داشته است. بیمارستان پارس و موزه پول (دفینه) از جمله این کارهاست.

در سال سوم دانشگاه در مسابقه طراحی کتاب شعر دخترای ننه دریا اثر  احمد شاملو (۱۳۷۹- ۱۳۰۴) شرکت کرد و این شروع آشنایی‌ا‌ش با احمد شاملو بود که تا پایان عمر شاعر ادامه یافت. نتیجه ی این همکاری، طراحی چندین جلد برای مجموعه اشعار، تصویر‌پردازی چند شعر و کتاب کودکان و طراحی‌های کتاب کوچه و مجله خوشه شد.

ضیاء جاوید پرتره‌های منحصر به‌فردی نیز دارد که در مواردی به تصویر محکمی از آن چهره بدل شده‌اند. جاوید از احمد شاملو، نصرت رحمانی، صادق هدایت، نیما یوشیج، صمد بهرنگی، خسرو گلسرخی و مهدی اخوان ثالث چهره کشیده و از مولانا و حافظ پرتره‌نگاری کرده است. تصویر مشهور “حافظ شیراز” شاملو، را جاوید ترسیم کرده است. در نیمه دوم دهه سوم زندگی، فرم خاص طراحی‌اش که کاربرد خط بود به پختگی رسید. خط‌هایی به ضخامت یک مو که ظرافت مینیاتورهای این سرزمین را در دل خود داشت.

جاوید به هیچ وجه اهل خودنمایی نبود، حتی فرزندانش بسیاری از کارهای پدر را در حوزه معماری نمی‌شناختند. ماهان، پسر دوم ایشان که راه پدر را در معماری ادامه می‌دهد، نقل می‌کند که چندین بار پیش آمد که ساختمان‌هایی را دیده بود و از سبک معماری آنها خوشش آمده و آنها را به پدر معرفی کرده بود و بعد متوجه شده بود که این کارها کار پدرش بوده است که تا پیش از این حرفی در مورد آنها نشنیده بود.

بی‌شک آغاز شکوفایی معماری جاوید را باید دهه ۵۰ دانست. حاصل این دوران خلق آثار ماندگاری از جمله خانه دکتر شوشتری و خانه کریمی در همدان است. او سال‌ها در زمینه‌ تدریس به دانشجویان علاقه‌مندان به معماری فعالیت کرد.

مهندس ضیاءالدین جاوید در مرداد ماه سال ۱۳۹۵، پس از تحمل یک دوره بیماری، چشم از جهان فروبست.

روانش شاد و یادش گرامی.

پاسخ دهید

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

8,118 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

فارسی سازی قالب تم وردپرس